Tradycyjne taverny

Grecka taverna nie jest restauracją w międzynarodowym rozumieniu. Karty są krótkie i sezonowe, dania przychodzą, gdy są gotowe, a nie w kolejności, i wszystko ląduje na środku stołu do wspólnego jedzenia.

Na Kos styl zmienia się razem z krajobrazem — ryba z grilla i meze na wybrzeżu, długo duszona kozina, placki i warzywa z ogrodu w górskich wioskach, a niemal wszędzie długie obiady przeciągające się do popołudnia.

Zamawiaj dla stołu, a nie dla siebie. Typowy grecki posiłek składa się z kilku małych talerzy — tzatziki, fava, ośmiornica z grilla, saganaki, horta, wiejska sałatka — postawionych na środku i dzielonych. Dwa lub trzy dania na osobę to norma, a przychodzą w miarę gotowania, nie po kolei.

Chleb i woda pojawiają się bez proszenia. Szukaj dań dnia, często pisanych kredą na tablicy albo wymienianych na głos zamiast drukowanych: tam żyją mageirefta, wolno pieczone dania z pieca jak musaka, gemista czy jagnięcina kleftiko, które taverna przygotowuje rano i podaje, dopóki się nie skończą.

Kolacja jest późna. Greckie rodziny siadają do stołu od dziewiątej wieczorem, a taverna, która o siódmej wygląda pusto, o dziesiątej będzie pełna. Nikt nie przyniesie rachunku, dopóki o niego nie poprosisz, a przeciąganie ostatniego kieliszka wina jest oczekiwane, a nie kłopotliwe.