Basilica of Saint John, Mastichari

Volgens archeologische vondsten lijkt het dorp Mastichari, aan de noordkust van het eiland, voor het eerst bewoond te zijn geweest in de vroegchristelijke periode. Ten westen van Mastichari, in een zandgebied op 60 meter van zee (bereikbaar via het pad vanaf het strand), werd een vroegchristelijke basiliek ontdekt die dateert uit de periode tussen de twee grote aardbevingen van die tijd (469-554). De driebeukige basiliek (19,90 × 14,60 meter) werd in 1947 opgegraven door Orlandos, die in augustus 1958 ook de definitieve tekeningen en studie van het blootgelegde monument voltooide. Vooral het baptisterium is indrukwekkend. Het bestaat uit een ruime voorruimte met ingebouwde banken voor de doopleerlingen en de eigenlijke doopruimte, met in het midden een kruisvormig doopvont dat vanbinnen achthoekig is en 4 halfronde nissen heeft. Orlandos veronderstelt dat de doop werd voltrokken door besprenkeling of overgieting met schoon water dat in aardewerken kruiken werd aangevoerd, aangezien er geen waterleidingen of afvoeropeningen zijn gevonden. Ook de mozaïeken van deze basiliek, die een oppervlakte van ongeveer 400 vierkante meter beslaan, zijn bijzonder. Ze tonen uiteenlopende motieven en kleuren en zijn vervaardigd uit tesserae van lokale steen, tegels en kunstmatige glasmassa, aangevuld met zeer dunne laagjes zilver en goud. Ook de 8 mozaïekinscripties met wijdingsteksten zijn opmerkelijk.